Schorseneer en haverwortel: de winterwortels oogsten zonder te breken

Oktober luidt de grote oogst van schorseneer en haverwortel in: wortels, in de lente gezaaid, zeven tot tien maanden gewacht, die nu in de grond tot −15 °C standhouden. Het probleem? Deze twee groenten lijken op elkaar, worden verward en groeien identiek — behalve op één punt dat voor uw bord alles verandert. De gids voor oogsten zonder breken, bewaren ter plaatse en de juiste kiezen.

Schorseneer of haverwortel: eerst verduidelijken

Het woord « schorseneer » dekt eigenlijk twee verschillende planten, door tuiniers samen behandeld:

• De echte haverwortel: geelachtig-witte wortel, paarse of roze bloemen — de minst geteelde.
• De schorseneer: zwarte wortel, gele bloemen — geprefereerd om zijn grotere robuustheid, zijn minder vezelige wortel en zijn hogere opbrengst.

Zelfde geleiding, zelfde oogst — maar teelt u er maar één, beslist het corpus: de schorseneer.

De zaai: ter plaatse, en niet te vroeg

Schorseneer wordt uitsluitend ter plaatse gezaaid — er is geen verplanting. Het venster: maart-april, « zodat er een lange groeiperiode is ». Een meizaai werkt maar schuift de oogst door naar de volgende lente; februari onder koude bak of tunnel (in april verwijderd) geeft een late-zomeroogst.

Waarom niet eerder? Lentevorst drijft de planten nog hetzelfde jaar in de bloei — en de wortels van bloeiende planten worden hol of vezelig. De zaai: voren 12-15 mm diep, rijen 30 cm, dan uitdunnen tot een plant elke 10-12 cm bij drie bladeren (33 planten/m²; 198 planten op 6 m² voeden een gezin van 4-6). Kiiming: 8-12 dagen haverwortel, 15-20 dagen schorseneer — geduld, en vogelverschrikkers tegen vinken en mussen die de zaden plunderen.

De grond: de enige eis

Diep, fris, bemest, goed losgemaakt — en vooral zonder stenen of stroresten, die de wortels vertakken. pH onder 6,5: een licht zure grond. De gedocumenteerde voorbereiding: diep omwoelen zes maanden vooraf op 40 cm met geconcentreerde mest, dan fosfor-kalium supplement aan de oppervlakte. En een vaste regel: nooit op lasagnebedden — zoals alle groenten geoogst in de lente of vroege zomer van hun tweede jaar.

Geleiding: aandrukken, water geven, bloemstengels

Na de zaai: voren aandrukken en vastleggen, water geven, dan om de twee dagen water geven afgewisseld met schoffelen. Twee grepen maken de kwaliteit: de bloemstengels van schorseneren van het eerste jaar verwijderen; en voor haverwortels bestemd voor een tweedejaarsoogst de wortels van planten die in jaar één bloeien rooien — ze worden hol of vezelig. Omgekeerd geeft het snoeien van bloemstengels in jaar twee dikkere wortels voor de herfst.

Oogst: oktober tot januari, zonder te breken

Het gedocumenteerde venster: oktober tot januari, 7 tot 10 maanden na de zaai (november-maart volgens een andere lezing). De greep is delicaat: spitvork, wijd uitnemen en de wortels niet breken, steeds broos. Gerooiid wordt voortgaand naar behoefte — de bewaring gebeurt ter plaatse.

Opbrengst: de schorseneer wint

Haverwortel: 1-2 kg/m². Schorseneer: 2-3 kg/m² — een verschil dat voor de zwarte wortel pleit.

Bewaring: twee scholen, beide in de tuin

• Ter plaatse, naar behoefte: de basismethode. De wortels houden vorsten tot circa −15 °C in de grond — men neemt wanneer men wil, de hele winter.
• Het kuiltje: als langdurige vorst het rooien blokkeert, greppel van 40 cm diep, loof verwijderd, gedekt met droge bladeren of stro — om te voorzien ook bij lichte vorst.

Kelderbewaring is voor deze twee soorten niet gedocumenteerd — het zandkist-schema bestaat voor bieten, wortelen, knolraap en knolselder; voor schorseneer en haverwortel: de grond of de greppel, dat is alles.

Genoemde rassen

Witte haverwortels met blauwe bloemen; mammoet-haverwortel met dikke wortel; Russische reuzenzwarte schorseneer; vroege reuzenzwarte schorseneer van Lunéville; reuzenschorseneer Westlandia. De Lunéville bevestigt dat deze wortels in heel Frankrijk groeien, Oosten inbegrepen.

Ziekten en voorzorgen

• Witte roest van de Composieten: witte pustels in lijnen parallel aan de nerf — geen geneesmiddel, eerste aangedane planten rooien.
• Schorsbarst: langsscheuren, bruine ring onder de huid, onbruikbare wortels — geen behandeling.
• Meeldauw: wit op het loof, te behandelen.
• Bladluizen: zeldzaam, maar te bewaken — elke behandeling minstens 15 dagen voor de oogst.

En de crosne, de vergeten buur?

Wij worden vaak gevraagd. Eerlijk: de Japanse crosne is een van de dunst gedocumenteerde groenten van het corpus — wij weten dat hij in knollen zoals de aardappel in maart geplant wordt en als wintergroente geldt. Noch afstanden, noch oogst, noch bewaring zijn gespecificeerd. Wij zeggen het eenvoudig: zelfde principe van in de grond gelaten knollen als de aardpeer, maar zonder gewaarborgde cijfers — probeer hem « als het hart het zegt », zoals het corpus zelf zegt.

Schorseneer en haverwortel zijn de onbezongen sterren van de winteroogst: robuust, productief en geduldig in de grond. De logische vervolglectuur: de pastinaak, de andere wortel die in de tuin overwintert — en de aardpeer om uw trio standvastigen te completeren.

Lees ook: de oogst de winter bewaren — want bieten en knolrapen geven de zandkuil de voorkeur.

Kweekkalender